นิทานผมแต่งเองครับ [เม้นเยอะๆนะครับ]

(1/3) > >>

[G]IZmO:
ตามชื่อเรปครับ
-----------------------------------
มันเป็นนิทานที่อาจารย์สั่งให้ทำครับ [ถึงต้องการเม้นเยอะหน่อย]
-----------------------------------
เป็นนิทานเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง [เนื้อเรื่องเกี่ยวกันรึป่าวไม่รู้นะ]
-----------------------------------

เริ่มกันเลย ครับ  เรื่อง ดาวเคราะห์โลก ^^

.................นานมาแล้วมีดาวอยู่ดวงหนึ่งมีสีฟ้าคราม อยู่อย่างโดเดี่ยว

แต่ต่อมาดาวน้อยก็เกิดเหงาขึ้นมา มันจิงเนรมิตให้มีต้นไม้ และสัตว์น้อยใหญ่

รวมทั้งมนุษย์เพื่อให้มาอยู่เป็นเพื่อน ทั้งหมดจึงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

วันเวลาผ่านไปเนิ่นนานความสัมพันธ์เริ่มจางหาย เพราะความโลภของมนุษย์

มนุษย์ต้องการทุกอย่าง มนุษย์เผาผลาญทรัพยากรธรรมชาติ

จนพวกมนุษย์ลืมไปว่าโลกเป็นผู้ให้กำเนิดพวกเขามา  สภาพของโลกเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ

สัตว์ น้อย ใหญ่ เดือดร้อนล้มตายสูญพันธ์ไป โลกจึงบันดาลโทสะ บันดาลให้เกิดภัยพิบัติ

ภัยพิบัติครั้งใหญ่ได้ฆ่าชีวิตมนุษย์มากมาย  นับแต่ครั้งนั้นโลกจึงไม่พูดคุยกับมนุษย์อีกเลย

มนุษย์มีมันสมองที่ฉลาด มีการศึกษา จกระทั่งมนุษย์กลุ่มหนึ่งตระหนักได้ว่า

พวกเขากำลังทำอะไรลงไป  จึงคิดจะเปลี่ยนแปลง ตัวเองซะใหม่ หันมาอนุรักษ์ธรรมชาติ

และชวนเพื่อนมนุษย์ด้วยกันให้รู้จักมีสามัญสำนึก อย่าคิดถึงแต่ัวเอง พอกลุ่มพวกมีคนมากขึ้น

มนุษย์ทุกคนได้หันมาช่วยกันพัฒนาโลก การฟื้นฟูโลกเป็นผมสำเร็จโลกกลับมาสวยงามอีกครั้ง ....

THE End

-------------------------------------------------------------------
ขอคอมเม้นด้วยนะครับ ต้องการมาก มันผิดหรือไม่ดีตรงไหนช่วยแนะนำด้วยนะครับ

ช่วยๆ กันหน่อยนะครับ พี่ๆ น้องๆ ไทยสปินเนอร์ (ผมต้องส่งภายในเดือนนี้)

------------------------------------------------------------------
We love THaispinner [THPSC]

Penguin:
โอ้ววว...สุดย้อดเลยนาย!!!

SpinnerJob:
สุดยอดมากครับบ  เก่งจริงๆ ๆ

[A]Rie[s]:
ถ้าเราเป็นครู  คะแนนเต็มสิบเราให้ 11 นะ

ได้ข้อคิดดีมาก ๆๆ


[G]IZmO:
ผมทำเป็นโครงงาน ภาษาไทยอะครับ เลยลองเอามาให้สมาชิกช่วยลงความเห็นที ส่งสิ้นเดือนธันวา

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

Display Pagerank broadband test